Zo ziet het huis er uit voor de verbouwing…

De meeste mensen zijn nog niet bij ons thuis geweest, meestal met het excuse “Jullie wonen zo ver”.  Maar wat is ver in België, 100 km?

Alleszins, voor al degene die nog niet het genoegen hebben gehad om bij ons binnen te kijken zet ik hier een paar foto’s van hoe het nu is en hoe het zeker na de verbouwingen niet meer mag zijn

We beginnen de rondleiding langs de voordeur (hoewel iedereen langs achter binnen komt). 

 

Van daaruit kom je in de hal of gang terecht, een donker gat op dit moment.  Van hieruit kan je naar de living/ bureau, de badkamer, de “eetkamer” en de kelder. Laten we beginnen met de living…

En van daar naar de badkamer, let vooral op de prachtige tegels aan de muur en de moderne kleur van het bad.

In de eetkamer (wat later de badkamer wordt) hangt er geen papier meer maar staat er wel een prachtige tafel met zeer comfortabele stoelen

Deze ruimte loopt over in de keuken, waar tegen het einde van de bewoning bijna niks meer in werkte!

Achter de keuken was nog een ruimte… daar kwam iedereen binnen, t is een rommelkot/vestaire geworden na verloop van tijd. De foto is genomen toen we reeds aan het inpakken waren, normaal stonden er iets minder dozen.

Na die ruimte, kwam er nog een ruimte (vroeger deden ze toch echt niks liever dan kottekes aan elkaar bouwen he). Dat is dan ons waskot geworden, waar ook de mazoutbrander stond en de wc was.

Daarachter staan dan nog stallen waar mensen gewoon al hun rommel in verstoppen. We hebben er ijskasten, trouwfotoboeken, slechte cd’s en nog veel meer terug gevonden… 

Boven hebben we 3 slaapkamers waarvan 1 in gebruik.

De andere 2 moeten nog een beetje bijgewerkt worden.

Ge ziet, het is een huis met werk aan en daar gaan we nu werk van maken.

Het huis is leeg, de buurboer heeft er nu echt alles uit gehaald dat hij eruit kon halen (badkamer en keuken incl), nu gewoon wachten op Buyl die de keuken, vestaire, waskot, garage en stallen zal komen afbreken.

Wat vooraf ging…

In 2004 besloten Tim en ik om ons centjes niet meer aan onze toch al rijke Brusselse huisbaas te geven en zijn we op zoek gegaan naar een huisje.

Criteria

• Ligging: in een toffe stad (Gent of Brussel) of op de boerenbuiten met een prachtig uitzicht
• Ruimte om te gaan lopen van Sofie haar getetter
• Een tuin voor latere hond en kinderen in te laten spelen
• 3 slaapkamers
• Bewoonbaar

Na vele bouwvallen, stinkende huizen en volledig verkeerd gelegen huizen bezocht te hebben reden we op een witte dag naar het verre Viane.

We reden een heuveltje op en zagen een huisje opduiken dat er prachtig uitzag in de sneeuw (maar ziet niet alles er een beetje mooier uit in het wit )

Het voldeed aan de eisen dus we tekenden… toen nog een hoop rare dingen meegemaakt maar op 02/03/05 hadden we eindelijk de sleutel in handen.

Ik moet zeggen dat het huis er niet zo sprookjesachtig meer uitzag… de sneeuw was weg, de meubels die gebreken verborgen hielden waren ook verdwenen en er was geen mazout… maar er was wel een uitzicht om u tegen te zeggen

Maar we hadden nog 1 maand voor we verhuisden dus met volle moed zijn we in het renoveren gevlogen… De renovatievreugde was echter van korte duur dankzij een slippende auto met gebroken rug van T als gevolg. Samen met familie en vrienden hebben we het huisje bewoonbaar gemaakt zodat de gewonde in zijn nieuwe living aka slaapkamer aka bureau naar het plafond kon kijken.

Met wat bricoleerwerk hebben we het huis ingericht en hebben we beslist om er verder geen grote kosten aan te doen en te zien hoe we dit huis later zouden verbouwen.

Gedurende 3 jaar hebben we alle bouw en interieurboekjes gekocht en vele beurzen bezocht om dan op zoek te gaan naar een architect die ons plan kon uitvoeren. Op aanraden van een vriend (die werkt in den bouw) hebben we in april 2008 onze eerste afspraak gemaakt met ontwerpatelier De Ro. Dat zijn twee broers, Filip de architect en Pascal de interieurarchitect.

We hadden er een goed gevoel bij dus vroegen hen een eerste plan te maken, na wat aanpassingen hebben we in juni 2008 onze eerste bouwaanvraag binnen gebracht… jaja onze eerste, er zijn dus meerdere aanvragen geweest. Eerst moest de carport en het tuinhuis verdwijnen, nadien moest het hele bouwwerk krimpen wegens budgetaire redenen. Toen we onze eerste bouwvergunning kregen (die van het te dure huis) is  De Ro begonnen met offertes aan te vragen bij aannemers, dakwerkers, ramenfabrikanten, enz.

In feb 2009 hebben we onze definitieve bouwvergunning ontvangen en toen hebben we ook beslist om met Metal Projects De Munter in zee te gaan als aannemer.

Om geen huur te moeten betalen hebben we ons een stacaravan gekocht die met veel getrek en gesleur van de zee tot in onze tuin is geraakt… Het heeft ons bloed, zweet en tranen gekost om hem in orde te krijgen maar het ziet er goed uit  
Vorig weekend zijn we er ingetrokken en vandaag heb ik voor het eerst een lekker warme douche kunnen nemen.

Normaal beginnen ze deze week nog aan de afbraakwerken… het grootste deel verdwijnt… het voorhuisje blijft bestaan… ik ben benieuwd!